Pazar, Mayıs 20

Çocuk! Sesine ne oldu?







Eskiden, daha önce oturduğumuz yerde, sabah erkenden çocuk sesleriyle uyanırdım. Annelerinden o erken saatte izin alabilip hiç düşünmeden kendini dışarı atan çocuklarla. Simitçiler geçerken sokaklardan ve kuşlar cıvıl cıvılken... Sokağın bir sesi olurdu; her şeyin yolunda olduğunu söyleyen, her şeyin birbirinin parçası olduğunu anlatan.. 'Hayat Var!' diyen... İçime tarif edemeyeceğm bir huzur dolardı...

Şimdi yok o çocuklar... Dünya parça parça, dünya kısalmış... Kimsenin kimseye tahammülü kalmamış...
Çocuklar bile özgürlük diyor adının yalnızlık olduğu şeye...

Özgürlük mutluluğu seçmek ve yaptığın seçimde karşılaşacağın tüm sıkıntıları öpüp başına koymak değil mi?

Özgürlük ne demek şimdi?




*Az önce bir çocuk sesi duydum. İnanır mısın çocuğun sesiyle birlikte konuşan kuşlar vardı.
Şimdi çocuğun sesi yok ve gerçekten kuşların sesi de yok! Yoksa çocukların sesinde mi yaşıyor kuşlar???


Ebr-i Nisan.

1 yorum:

mustafa dedi ki...

Yazık ki, çocuklarımız hayatı yalnızlıkla tanıyor.. Kronikleşen bir yalnızlık duygusu sahibi olarak büyüyorlar sanki.. Çocukları bu yalnızlıktan kurtarmak için neler yapılabilir peki ? Yalnızca üzülüp geçmişi mi hatırlayalım.. bişeyler düşünelim

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...



Counters
Free Web Counter